Brecht & Tine

2 vrienden die me veel helpen bij mijn studies zijn Brecht & Tine. Brecht ken ik al heel lang, hij woont dan ook net de hoek om bij mij thuis en we zitten samen in het JRK. Hij studeerde schilderkunst, ook bij ons op het KASK en volgt nu zijn lerarenopleiding. Als ik problemen heb, of als ik het even moeilijk heb, kan ik altijd bij hem terecht. Het is ook  interessant om eens de mening te horen van iemand die wel met kunst bezig is, maar niet specifiek met grafische vormgeving. Hij let op andere dingen, waardoor ik soms wel andere ideeën krijg.

Tine was tot voor kort de onderbuur van Brecht op kot. Zij zijn hele goede vrienden, dus ik leerde al snel Tine kennen door mijn bezoekjes aan Brecht. Zij zit nu in haar 2de masterjaar, ook in de schilderkunst bij ons, maar heeft reeds een diploma leerkracht plastische opvoeding op zak. Dat zorgde er eigenlijk voor dat zij, vooral in mijn eerste bachelor, mij meer hielp dan sommige leerkrachten op school. Echt heel leuk om met hen te babbelen over mijn werk en tips te krijgen over hoe ik het ook nog kon aanpakken…

Tine zie ik nu niet zoveel meer, aangezien ze verhuisd is. Brecht daarentegen Zie ik nog heel vaak en helpt me nog altijd. Ik ben blij dat ik dan ook af en toe iets terug kan doen. Ik los meestal zijn computerproblemen op, leerde hem een beetje met InDesign en Photoshop werken en verzorgde de vormgeving van zijn master-scriptie. Een aangename samenwerking dus.

Voor de geïnteresseerden: werk van Brecht en Tine vind je op hun facebook (klik op hun naam en je komt erbij terecht, hopelijk kan je het zien…)

Dirk Braeckman

Dirk Braeckman is een Belgisch fotograaf, maar ziet zichzelf eigenlijk niet als fotograaf. Hij gaat te werk als een vrij kunstenaar, in een atelier met allerlei materiaal rondom zich. In eerste instantie wou hij eigenlijk schilder worden, maar hij vond zijn werk niet goed genoeg en uit die picturaliteit en raffiniteit in de fotografie. Hij maakt heel vervreemdende beelden, waarbij er telkens een gevoel van leegte wordt weergegeven maar tegelijk krijg je toch een bepaald gevoel van aanwezigheid…

Zijn Sisyphus-reeks is waarschijnlijk de meest bekende. Daarbij maakte hij foto’s van beelden uit oude pornografische tijdschriften. De flits is daarbij heel belangrijk, het duidt op de aanwezigheid van de fotograaf. Peter Verhelst maakte een reeks gedichten, geïnspireerd door die Sisyphus-reeks van Braeckman. Daarbij uit hij vooral zijn frustratie dat 1 beeld zoveel meer kan zeggen dan een woord. Die jaloezie en onmacht komt dan ook sterk naar voor in zijn poëzie.

Braeckman blijft ook experimenteren met het medium fotografie. Hij neemt zijn foto’s nog altijd analoog en ontwikkelt ze zelf. In de donkere kamer gaat hij dan ook met textuur en materiaal experimenteren. Hij bewerkt zijn foto’s dus niet achteraf, maar tijdens de ontwikkeling. Hij maakt ook geen kaders rond zijn foto’s. Hij wil namelijk dat ze uitlopen in de omgeving en die zo beïnvloeden. Voor de benamingen van de foto’s gebruikt hij een bepaalde code-taal die hij alleen snapt. Een heel interessante fotograaf dus!

Jeugd Rode Kruis

Over het JRK kan ik een volledige boekenreeks schrijven. Enkel al over de avonturen die we met de leiding beleven kan ik verschillende boeken volschrijven! Veel mensen kennen het Jeugd Rode Kruis niet, en denken dan bij het horen van de naam ook onmiddellijk aan bloed geven en verbanden aanleggen. Maar we zijn veel meer dan dan! We zijn een jeugdbeweging, vergelijkbaar met Chiro, Scouts, KSA en dergelijke, maar dan met onze eigen waarden. Zo proberen we de peilers van het Rode Kruis over te brengen, maar daarnaast maken we ook zotte activiteiten, gewoon om ons te amuseren. We gaan ook in de krokusvakantie op weekend en in de grote vakantie op kamp. Fun verzekerd! Daarnaast organiseren we ook cursusjes EHBO, op kindermaat. Zo proberen we op een speelse en leuke manier wat hulpverlening bij te brengen.

Ik ben eigenlijk via mijn zus in het JRK beland. Zij wou de EHBO-cursus volgen en is zo in de jeugdwerking terechtgekomen. Ik ben dan maar eens meegegaan, en was onmiddellijk verkocht! Ik ben dan 5 jaar lid geweest en in het 6de middelbaar werd ik leiding. Fantastisch om activiteiten in elkaar te steken, gastjes uit allerlei sociale groepen een leuke namiddag te geven en natuurlijk is ook de sfeer tussen de leiding opperbest! Wij zijn eigenlijk geen groep loutere leiding, we zijn vrienden die samen iets willen doen voor de jeugd. Zelfs als er niets te doen is voor het JRK, spreken we nog af en gaan we samen uit. Pret verzekerd, zeker met zo’n zotte bende!

Het JRK betekent veel voor mij, en ik zou het voor geen geld van de wereld meer kunnen missen. Het is soms druk en er is soms een goede portie organisatie nodig om alles te combineren, maar ik doe het zo graag! Het heeft me ook al veel kansen gegeven. Ik kan op grafisch vlak ook wat bijleren, doordat ik veel promo-materiaal maak voor onze opendeurdag en dergelijke. Zo ben ik nu ook bij RK binnengeslopen om daar de promo van verschillende diensten te verzorgen. Het is leuk om te doen, en zo leer ik ook nog iets bij.

De kampen en weekends die we doen, zorgen er ook voor dat ik alsmaar meer van België te zien krijg. Zelf heb ik niet de middelen om veel op reis te gaan, maar door het JRK krijg ik wel de kans om eens buiten Zuidwest-Vlaanderen te gaan. We gaan ook om de 3 jaar op buitenlands kamp met de leiding en de 15+ (de oudste groep leden), wat voor mij een heuse belevenis is! We gaan deze zomer naar Tsjechië en 3 jaar geleden gingen we naar Hongarije. Ongetwijfeld 12 dagen van mijn leven die ik nooit zal vergeten! Ik heb daar enorm veel mooie herinneringen aan overgehouden en ik ben blij dat ik dat met de mensen van het JRK heb mogen beleven…

Zoals ik al zei, kan ik blijven vertellen over onze jeugdbeweging en de leidingsgroep, maar dat zal ik niet doen. Als laatste zou ik wel graag nog iets zeggen over onze band met Namibië. Harelbeke ging al een stedenband aan met Eenhana, een stad in Namibië en nu zijn wij (Rode Kruis algemeen, dus ook het JRK) verbroederd met het Rode Kruis van Eenhana. Er is enkele maanden geleden een delegatie van daar overgevlogen naar Harelbeke om onze werking van dichtbij te bekijken. Wendy, verantwoordelijke van RK Eenhana, bracht het grootste deel van haar tijd bij ons door. Wat een fantastische vrouw! Zo gedreven en altijd goedlachs, ondanks alle problemen waarmee ze te kampen hebben. Daar kunnen wij nog veel van leren! Het is dan ook de bedoeling dat wij eens met enkele mensen naar Namibië gaan. Stiekem hoop en droom ik dat ik bij de gelukkigen zal zijn… Het lijkt me fantastisch om daarheen te gaan en kinderen van straat te halen, leuke activiteiten ermee te doen, begeleiders onze manier van werken leren kennen en zo ook een rol spelen in de opbouw van het plaatselijke JRK. Keep on dreaming, I guess!

Hieronder enkele sfeerfoto’s van activiteiten, kampen, weekends. We kleden ons ook heel graag in en zorgen ervoor dat het totaalplaatje van een activiteit klopt. Spelborden, speelkaartjes, verkleedkledij, het hoort er allemaal bij!

999 games

Via vrienden van me maakte ik kennis met de bordspelen van 999 games. Het begon met het enorm gekende Kolonisten van Catan en langzaamaan leerde ik meer en meer spelen kennen die uitgegeven werden door 999 games. Niet enkel de grappige spelen kunnen mij bekoren, maar ook de meer tactische dingen speel ik graag. De spelborden en het spelmateriaal is enorm mooi vormgegeven. Mooie illustraties, leuke extra’tjes. Echt een plezier om ermee te spelen!

Mijn absolute favoriet is Nautilus. Je bevindt je op een ondiep stuk in de oceaan en van daaruit bouw je een onderzoeksbasis uit. Van daaruit kan je dan onderzoek doen naar verborgen schatten en de overblijfsels van Atlantis. Het duurt een eindje voor je het uitgespeeld heb, maar het is zeker de moeite waard!

Ook Saboteurs is één van mijn favorietjes. Daarin ga je op zoek naar goud in de mijnen. Je graaft langzaamaan gangen om zo dichter bij de ontknoping te komen. Maar er zitten enkele saboteurs in het spel, die ook op het goud uit zijn. Als saboteur moet je zo weinig mogelijk proberen opvallen en als gewone mijnwerker moet je je metgezellen vinden want je deelt allemaal hetzelfde doel!

Hieronder zie je nog foto’s van andere games die ik heel graag speel, ook enkele die niet door 999 uitgegeven werden. Ave Caesar werd  uitgegeven door Ravensburger, De Pedaalridders en Munchkin door PS Games. Dit laatste is een knettergek spel waarbij je de stomste gadgets ooit kan dragen, maar wel fantastisch om te spelen! Ook de uitbreidingen worden alsmaar gekker en leuker!

Lucien De Roeck

Een Belgisch vormgever waar ik wel respect voor heb, is Lucien De Roeck. Hij was 1 van de eerste vormgevers die ook effectief een specifieke opleiding gevolgd heeft in het grafisch ontwerp. De precisie waarmee hij zijn ontwerpen maakte is ongelofelijk. Wat een geduld moet die man gehad hebben!

Hij is vooral bekend van de vormgeving van Expo 58, maar maakte ook veel promotie-affiches voor steden en theatergezelschappen. Het was een ware duizendpoot, hij maakte affiches, veiligheidsaffiches, plannetjes, boekcovers, postzegels, bankbiljetten en nog zoveel meer.

Zijn hele leven stond in functie van tekenen en vormgeving. Zelfs als hij een brief stuurde naar iemand, werd de envelop een waar kunstwerkje dat iedereen bijhield. Een nieuwjaarskaartje krijgen van De Roeck was blijkbaar ook altijd een feest…

Artmiks [image builders]

Artmiks is een ontwerpbureau in Amsterdam. Ze werkten reeds voor Heineken, Tommy Hilfiger, Unilever, de Nationale Postcode Loterij, …

Het leukste project vind ik hun campagne voor Dr. Finkelbaum, een merk van kousen. Hele leuke affiches en verpakkingen! Je zou de kousen enkel al voor het doosje kopen…

Meer werk vind je op de website.

Stefan Tijs

Stefan Tijs is een Rotterdams illustrator en grafisch vormgever. Bij het grote publiek is hij vooral bekend door de avonturen van Borre die hij illustreert, maar hij maakt ook veel affiches en cd-covers voor punkrockbands. Vooral dan voor Stardumb Records met onder andere The Apers, Zatopeks, 20 belows. Hij is ook goed bevriend met Kepi Ghoulie, die niet alleen met muziek bezig is maar zelf ook artwork heeft. Samen hebben ze al enkele exposities georganiseerd en Stefan Tijs maakte ook al cd-covers en promo-materiaal voor de Groovie Ghoulies.

Ik vind zijn werk heel leuk en verscheiden. Hij gaat vooral illustratief te werk, maar werkt ook typografisch en met fotografisch materiaal. Ik kan niet echt zeggen dat mijn werk beïnvloed wordt door Stefan Tijs, hij maakt gewoon goed werk.

Nog een grappig aspect: zijn vorige website was The Stefan Times waarbij hij om de zoveel tijd een overzicht gaf van wat hij in de periode tussen de Times zoal gedaan had. Heel leuk!

Hieronder wat werk van Stefan Tijs, meer vind je op zijn website.

Junior Jacquet

Junior Le Plieur, zoals hij ook genoemd wordt, maakt allerlei sculpturen met papier en karton. De meest maffe dingen zijn ongetwijfeld zijn maskers die hij maakt van wc-rolletjes. Hij kan veel verschillende expressies tonen, geen enkel masker ziet er hetzelfde uit.

Music Maestro

Nu we ons op de muziek gestort hebben, kan ik nog wat verder doen. Met pijn in het hart kan ik niet alles vermelden… Dus hieronder een selectie van steengoede bands!

The Queers:

Groovie Ghoulies / Kepi Ghoulie: vroeger waren ze met 3 Ghoulies, maar toen zijn huwelijk op de klippen liep (zijn vrouw speelde ook in de band, samen met een vriendin) ging Kepi de solo-tour op. Heel leuke cd-covers ook trouwens.

The Apers: Rotterdamse punkrock. Hilarische shows ook, vol  stomme moppen en soms veel te veel gezever van Kevin Aper maar met steengoede muziek!

Priceduifkes: 3 jonge gasten uit de Kempen: Ricky D, Cowboy Mambo en V.S. (Vuile Senne maar dan op z’n Kempisch uitgesproken) Fantastische live-shows ook.

The Dopamines: geniale band om live te zien! Rondvliegende T-shirts en broeken verzekerd! En met wat geluk krijg je ook de Spongebob-boxershort van de drummer te zien.

The Lillingtons: gewoon goed!

Teenage Bottlerocket: zelfde zanger als van The Lillingtons.

Turbonegro: magnifiek met dat belletje erin. Daar kan je gewoon niet op blijven stilzitten! Zo kan ik er nog veel van hen posten, maar dat zal ik maar niet doen…

Chixdiggit:

The Huntingtons: waarschijnlijk de grootste Ramones-fans ooit! Én katholiek erboven op. Van een crazy combo gesproken!

Screeching Weasel: heel goed om frustraties weg te zingen!

Short Music for Short People

Songs die qua lengte onder de minuut blijven, in speedtempo meestal, met een minimum aan akkoorden. Daar doen we het voor!

En misschien is de titel van het album ook wel wat toepasselijk…