Dirk Braeckman

Dirk Braeckman is een Belgisch fotograaf, maar ziet zichzelf eigenlijk niet als fotograaf. Hij gaat te werk als een vrij kunstenaar, in een atelier met allerlei materiaal rondom zich. In eerste instantie wou hij eigenlijk schilder worden, maar hij vond zijn werk niet goed genoeg en uit die picturaliteit en raffiniteit in de fotografie. Hij maakt heel vervreemdende beelden, waarbij er telkens een gevoel van leegte wordt weergegeven maar tegelijk krijg je toch een bepaald gevoel van aanwezigheid…

Zijn Sisyphus-reeks is waarschijnlijk de meest bekende. Daarbij maakte hij foto’s van beelden uit oude pornografische tijdschriften. De flits is daarbij heel belangrijk, het duidt op de aanwezigheid van de fotograaf. Peter Verhelst maakte een reeks gedichten, geïnspireerd door die Sisyphus-reeks van Braeckman. Daarbij uit hij vooral zijn frustratie dat 1 beeld zoveel meer kan zeggen dan een woord. Die jaloezie en onmacht komt dan ook sterk naar voor in zijn poëzie.

Braeckman blijft ook experimenteren met het medium fotografie. Hij neemt zijn foto’s nog altijd analoog en ontwikkelt ze zelf. In de donkere kamer gaat hij dan ook met textuur en materiaal experimenteren. Hij bewerkt zijn foto’s dus niet achteraf, maar tijdens de ontwikkeling. Hij maakt ook geen kaders rond zijn foto’s. Hij wil namelijk dat ze uitlopen in de omgeving en die zo beïnvloeden. Voor de benamingen van de foto’s gebruikt hij een bepaalde code-taal die hij alleen snapt. Een heel interessante fotograaf dus!