Descendents

Boenk erop, Milo! Punk zoals die hoort te zijn!

Hoeveel nieuwe bands ik ook leer kennen, de Descendents blijven gewoon steengoed en ik blijf er kippenvel van krijgen! Helaas kende ik ze nog niet als ze in ’97 naar Pinkpop kwamen, maar ooit zal ik ze live zien! Ze zijn nu namelijk plannen aan het maken om terug samen te komen en te touren. Weliswaar zonder Frank Navetta, de gitarist, die eind 2008 gestorven is. Er is dus nog hoop…

P.S. Let ook op de originele vertaling van ‘loser’ in de 4de minuut

Zulderflipken… Eum… Kulderflippeken… Zulderkipken… Eum…

Een serie waarvan ik ze zeker allemaal meer dan 2 keer gezien heb, is Kulderzipken. Nu nog altijd zijn heruitzendingen te zien op Ketnet en als ik tijd heb zet ik mij nog altijd voor de tv om te kijken. Vooral de gebroeders Grimm vind ik fantastisch! Met hun knotsgekke uitvindingen altijd, maar vooral hun versprekingen zijn subliem. Het zijn gewoonweg 2 fantastische warhoofden.

Ook de hele setting en de decors vind ik fantastisch. Wie wil er nu niet in zo’n kasteel wonen, en zo’n mooie lange kleden dragen… En dan nog eens een ‘poerenpummel’ die iedere uitdaging van de koning aangaat om toch maar met Me,eer de Mevrouw de Prinses Prieeltje te mogen trouwen… Ongelofelijk…

Mijn allereerste poster…

Ik weet niet precies meer wanneer, ik denk in het 6de leerjaar, maakte ik mijn allereerste poster. Ik viel er zelfs mee in de prijzen, wie had dat ooit gedacht! Via de tekenacademie had de Lions Club gevraagd of we elk een poster konden ontwerpen voor een speciale actie van hen. Het moest een affiche zijn voor vrede. Ik hield het heel symbolisch en simpel, maar blijkbaar vond de jury mijn ontwerp wel interessant. Ik werd geselecteerd als 1 van de 3 beste uit Zuidwest-Vlaanderen en ging dus verder naar de provinciale jury. Uiteindelijk heeft ook een meisje uit Zwevegem de volledige wedstrijd gewonnen. Mijn prijs was een waardebon van €50 bij Drukkerij Martin, een dagbladhandelaar in Zwevegem, maar waar ze ook veel hobby-materiaal hadden. Ik kocht er een doos aquarelpotloden mee en een nieuwe scheurkalender. Eigenlijk wel grappig als ik daar nu aan terug denk…

Tekenacademie Zwevegem

Het lijkt misschien raar, maar ik ben niet onmiddellijk vanaf het eerste leerjaar naar de tekenacademie geweest, hoewel dat voor veel kinderen een logische stap was. Ik weet niet precies hoe dit komt, ik vermoed dat ik er me dan nog niet van bewust was dat dat effectief bestond. Ik was altijd thuis bezig met vanalles in elkaar te steken en tekeningen te maken voor iedereen, ik dacht er gewoon niet aan dat ik ook naar de academie kon gaan. Maar vanaf het derde leerjaar, heb ik dan toch beslist om eens een kijkje te nemen in zo’n school. Ik hoorde er mijn vriendinnetjes over praten, en het leek me wel leuk. Het schooljaar was ondertussen al begonnen, maar ik mocht toch nog in oktober bijspringen. Iedere vrijdagavond sloot ik de week af met enkele uurtjes tekenacademie en dat was onmiddellijk ook het hoogtepunt van de week. Vanaf het middelbaar ging ik dan de hele zaterdagvoormiddag naar de academie.

Vanaf het vijfde leerjaar kreeg ik “les” van Jan D’haene. Hij is zelf graficus en doceert  aan Sint-Lucas in Gent, in het secundair onderwijs. Bij Jan moesten we ons eigen ding doen. Hij gaf ons wel een leidraad, een thema waarrond we moesten werken of een bepaalde techniek die we moesten hanteren, maar daarmee mochten we vrij omspringen. Het waren ook niet allemaal losse opdrachtjes die we kregen, maar hij maakte er telkens kleine projecten van. Zo had hij eens een hele bundel maiskolven meegebracht naar het atelier. We moesten eerst een waarnemingstekening maken, om de vormen goed te kunnen bestuderen. Daarna moesten we het schilderen, in slechts 3 verschillende kleuren en we mochten geen contouren aanduiden. Die contouren kwamen dan op een transparant die we boven het schilderwerkje bevestigden. Dat leek voor ons heel vreemd, maar Jan wist goed genoeg waar we naartoe wilden. De laatste stap in de maïs-opdracht was een linosnede, gesneden in verschillende stappen en gedrukt in 4 kleuren, telkens boven elkaar. Vandaar dus het rare voorbereidingswerk. Zo hebben we ook eens dierenschedels getekend met houtskool, om er dan vervolgens een linosnede van te maken. Deze drukten we eerste af met inkt op papier, maar daarna maakten we ook een gipsafdruk die we konden beschilderen. We hebben doorheen de jaren veel verschillende linosnedes gemaakt, waarschijnlijk ook doordat Jan zelf graficus van opleiding was. Op het moment zelf stond ik er niet bij stil dat je daarvoor kon studeren. Nu ik erop terugblik, ben ik eigenlijk al veel meer in aanraking gekomen met grafische technieken dan ik aanvankelijk dacht.

We gebruikten ook veel verschillende materialen, zo hebben we een werk gemaakt met jeans. We moesten aan de hand van een foto met  groot contrast een portret maken met jeans. Heel leuk om te doen! We hebben ook de muur aan de bibliotheek in Zwevegem volledig beschilderd en afgewerkt met graffiti. Als je eens in de buurt bent, ga gerust een kijkje nemen want hij staat er nog altijd zoals wij hem beschilderd hebben. En als je langs de achterkant van de bib passeert, zie je een hele reeks palen staan. Dat was ook een project van onze tekenacademie waaraan ik meegewerkt heb. Het stellen eigenlijk didgeridoo’s voor die we met typische Australische dieren beschilderd hebben. 

Bij het begin van het derde middelbaar, stond niet alleen Jan ons op te wachten in het atelier, maar hij werd vergezeld van een jonge gast. Hij stelde zich voor als Dries en vertelde dat er vanaf nu ook computers in de academie aanwezig waren, waarop hij ons enkele programma’s en technieken zou leren om creatieve dingen te maken. Om de 3 à 4 weken konden een 6-tal mensen meegaan met Dries naar het computerlokaal. De meningen waren verdeeld, sommigen wilden helemaal niet kennis maken met computerprogramma’s en dergelijke, maar ik was wel enthousiast. Ik wachtte dus niet lang om mee te gaan voor een voormiddagje computerplezier. En daar stond hij dan, de allereerste Mac die ik in levende lijve zag staan. Ik vond het maar een raar ding, maar wilde gerust bijleren. De sessies bij Dries waren mijn eerste illustrator-lessen. Zo maakte ik en stripcover, een logo voor mezelf, een naamkaartje, een flyer voor een hip evenement en nog zoveel meer. We maakten ook een stopmotion-filmpje waarbij we de foto’s allemaal zelf namen en het ook zelf monteerden. Opnieuw had ik toen geen flauw idee dat ik met grafisch ontwerp bezig was. Dries heeft me dan wel meer uitleg gegeven over de richting, aangezien hij zelf ook grafische gestudeerd heeft in Sint-Lucas Brussel.

Ik probeer ook nog ieder jaar naar de eindejaarstentoonstelling te gaan. Ik vind het heel leuk om te zien waar ze dat jaar mee bezig geweest zijn en het is natuurlijk ook tof om Jan en Dries nog eens terug te zien! Hieronder dus enkele foto’s van werken uit mijn academie-tijden.

Interieur

Om de 2 jaar gaat ‘Interieur’ door in Kortrijk, een bekende design-beurs. Aangezien moeke werkt bij bic-carpets die daar ook altijd een stand hebben, zijn wij altijd aanwezig op de openingsreceptie. Ik ben nu niet bepaald een fervent verzamelaar van design-objecten en ik ben ook helemaal niet thuis in dat wereldje, maar ik ga wel altijd graag naar Interieur. Het is leuk om al die nieuwe dingen te zien, en natuurlijk is het ook handig om leuke foldertjes te verzamelen.

Er is ook een speciale sectie waar jonge ontwerpers de kans krijgen zichzelf voor te stellen. Ook veel studenten uit de productontwikkeling zijn daar aanwezig met hun afstudeerprojecten. Het is heel leuk om het verschil te zien tussen die jonge generatie en de meer gevestigde waarden in de designerwereld.

Daarnaast heb ik ook een zwak voor Quinze & Milan. Nu ja, vroeger waren ze met 2, nu is enkel Arne Quinze nog bezig onder de naam Studio Arne Quinze. Toch vind ik hun gezamelijk werk het beste. Ze maken namelijk meubels uit QM Foam, een volledig zelf ontwikkeld materiaal dat 100% recycleerbaar is. Alle modellen samen vormen een grote blokkendoos, waarmee vrij gecombineerd en gespeeld kan worden. Het zijn op zich eenvoudige vormen, maar ik vind ze heel sterk en ook gewoon leuk om in te zitten.

Kaarsen

Inderdaad, ook kaarsen maakte ik zelf. In allerlei kleuren, maten en vormen…

ChocoladeFeest

Zelf pralines maken, ongelooflijk leuk! En zeker omdat er geen kookplaat aan te pas kwam. Gewoon warm water in het smeltbakje gieten en de chocolade kon smelten. Ik vulde de chocolaatjes met vanalles, en het was ook heel leuk om met vriendjes en vriendinnetjes te doen op een nutteloze namiddag in de vakantie.

Raamstickers

Inderdaad, ik heb al mijn knutselgerief uit mijn kast gehaald en bij deze dus de volgende uit de reeks. Dit zijn flesjes… Jah… Wat is het precies? Ik weet het eigenlijk niet. Het is bepaalde vloeistof waarmee je raamstickers kan maken. Op een plastic mapje zet je eerst de contouren uit met zwarte vloeistof. Dit moet een uurtje drogen alvorens je het kan invullen met de kleurtjes die je wil.

Op een bepaald moment hing de ruit in onze keuken volledig vol met Winnie The Pooh en andere Disney-figuren. Ik maakte er ook veel als cadeautje voor verjaardagen of gewoon voor de fun natuurlijk. Mijn 3 Kill Bill-pinguins hangen nog altijd aan de ruit in mijn slaapkamer. Ook nu maak ik er nog af en toe, als cadeautjes, en eigenlijk stiekem omdat ik het nog altijd super vind om te doen!

Stickerstudio

De hoeveelheid stickers die ik met dit machientje gemaakt heb, is echt ontelbaar. Ik knipte vanalles uit, uit magazines en kranten en maakte overal stickers van. Je kan ook rechtstreeks om de ondergrond tekenen, maar dat vond ik niet zo mooi. Ik tekende dan eerst op een ander papier en stak dat tussen mijn kleefpers. Zelfs leuke snoeppapiertjes moesten eraan geloven! Je moest vullingen bestellen via de post, en geloof me, dat gebeurde niet weinig bij mij!

De doos is door de tijd heen gesneuveld, maar mijn stickermachine zal ik nooit weggooien. Ik gebruik ze nog altijd voor allerlei stickers te maken, vooral voor activiteiten in het JRK. Ik heb zelfs onlangs nog vullingen bijbesteld, ze zijn dus nog altijd beschikbaar! Een fantastisch cadeau waar ik mijn moeke nog altijd heel dankbaar voor ben!

Rollyprint

Ook de Sint heeft mij creatief gestimuleerd, want hij gaf mij m’n eigen drukpersje! Inderdaad, ik kreeg een Rollyprint. Daarmee kan je met allerlei letters en figuurtjes iets maken en drukken. Het is echt heel leuk omdat je niet moet knoeien met inkt. De letters worden namelijk over een stukje wasco geperst waardoor het op het papier gedrukt wordt. Er zitten 3 verschillende kleuren bij, alsook stukjes karton om het wasco’tje hoger of lager te plaatsten ten opzichte van het papier. Zo wordt er donkerder of lichter gedrukt.

Ik heb er nog naamkaartjes en uitnodigingen mee gemaakt, maar vooral maakte ik nutteloze werkjes, gewoon om mij te amuseren. Ik heb er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat ik dan grafisch bezig was. Pas nu ik terug al mijn hobby-dozen bovenhaalde, ontdekte ik het…